بیوگرافی
آلبرتو د آلمیدا کاوالکانتی کارگردان و تهیهکنندهای متولد برزیل بود. او در ریو دو ژانیرو به دنیا آمد و فرزند یک ریاضیدان برجسته بود. او کودکی باهوش و زودرس بود و تا سن 15 سالگی در دانشگاه حقوق میخواند. پس از مشاجرهای با یکی از اساتید از دانشگاه اخراج شد....
آلبرتو د آلمیدا کاوالکانتی کارگردان و تهیهکنندهای متولد برزیل بود. او در ریو دو ژانیرو به دنیا آمد و فرزند یک ریاضیدان برجسته بود. او کودکی باهوش و زودرس بود و تا سن 15 سالگی در دانشگاه حقوق میخواند. پس از مشاجرهای با یکی از اساتید از دانشگاه اخراج شد. پدرش او را به ژنو سوئیس فرستاد به این شرط که حقوق یا سیاست نخواند. کاوالکانتی در عوض معماری را انتخاب کرد. در 18 سالگی به پاریس رفت تا برای یک معمار کار کند و بعدتر به طراحی داخلی پرداخت. پس از بازدیدی به برزیل دوباره، سمتهایی در کنسولگری برزیل در لیورپول انگلستان گرفت.
کاوالکانتی با مارسل لربیه، یکی از چهرههای برجسته جنبش آوانگارد سینمای فرانسه، مکاتبه میکرد. این مکاتبات به پیشنهادی از طرف لربیه برای کار بهعنوان طراح صحنه منجر شد. بنابراین در 1920 او شغلش در کنسولگری را رها کرد و برای کار نزد لربیه به فرانسه بازگشت؛ او در ساخت فیلمهای متعددی دخیل بود که برجستهترین آنها L'Inhumaine بود.
او بهزودی شروع به ساختن فیلمهای خود کرد؛ در 1926 نخستین فیلمش Rien Que les Heures (هیچچیز جز زمان) را کارگردانی کرد — روزی در زندگی پاریس و شهروندانش. در 1927 او در پروژهای مشابه که در برلین رخ میداد با والتر روتمن همکاری کرد، با عنوان Berlin: Die Sinfonie der Großstadt (برلین: سمفونی یک کلانشهر).
پس از آمدن سینمای ناطق، کاوالکانتی در استودیوهای فرانسوی پارامونت مشغول به کار شد، اما دریافت که در حال ساخت فیلمهای تجاریتری است که برایش جذاب نیستند و در 1933 پارامونت را ترک کرد. در همان سال به انگلستان بازگشت تا برای واحد فیلم GPO به سرپرستی جان گریرسون کار کند. او در نقشهای مختلفی از تولید تا مهندسی صدا مشارکت داشت. او هفت سال را در واحد فیلم GPO گذراند و روی پروژههای بسیاری کار کرد. بخش زیادی از کارهایش در GPO بدون ذکر نام بود، او بهعنوان مربی برای بسیاری از فیلمسازان نوپا عمل میکرد، اما در 1937 وقتی گریرسون به کانادا رفت، بهعنوان سرپرست موقت واحد فیلم GPO منصوب شد. وقتی به او گفته شد تنها راه دائمی شدن این سمت، پذیرفتن تابعیت بریتانیایی است، او تصمیم گرفت واحد را ترک کند.
در 1940 کاوالکانتی به استودیوهای ایلینگ پیوست، تحت رهبری تهیهکننده مایکل بالکون. او بهعنوان طراح هنری، تهیهکننده و کارگردان کار کرد. برجستهترین آثار او در این دوره (که بسیاری از آنها فیلمهای تبلیغاتی بودند) عبارتاند از Yellow Caesar (1941)، Went the Day Well? (1942)، Three Songs of Resistance (1943)، Champagne Charlie (1944)، Dead of Night (بهعنوان کارگردان مشترک) (1945) و Nicholas Nickleby (1947). در 1946 کاوالکانتی بهخاطر اختلاف مالی ایلینگ را ترک کرد. او سه فیلم دیگر در بریتانیا کارگردانی کرد و سپس در 1950 به برزیل بازگشت.
در برزیل او بهعنوان تهیهکننده برای Companhia Cinematográfica Vera Cruz کار کرد؛ این شرکت سرانجام ورشکست شد. پس از اینکه در برزیل بهعنوان کمونیست در فهرست سیاه قرار گرفت، در 1954 تصمیم گرفت به اروپا بازگردد. او سرانجام در فرانسه ساکن شد و کارش را در تلویزیون ادامه داد. او در 1982 در پاریس در سن 85 سالگی درگذشت.
نمایش بیشتر
