فیلم The Tuxedo 2002

افکت‌های CGI تا حد زیادی استعداد جکی چان را تحت‌الشعاع قرار داده‌اند. وقتی او می‌تواند واقعاً بهتر از این‌ها نمایش دهد (چیزی که در فیلم‌های قبلی‌اش ثابت شده)، ضرورتی برای استفاده از «وایر-فیو» نیست. در کل فیلم قابل تماشا و حتی ارزش یک بار دیدن دوباره را دارد و می‌توان آن را پیشنهاد کرد. به نظرم جکی چان تقریباً فیلم بدی تولید نکرده؛ او کارهایی انجام...

افکت‌های CGI تا حد زیادی استعداد جکی چان را تحت‌الشعاع قرار داده‌اند. وقتی او می‌تواند واقعاً بهتر از این‌ها نمایش دهد (چیزی که در فیلم‌های قبلی‌اش ثابت شده)، ضرورتی برای استفاده از «وایر-فیو» نیست. در کل فیلم قابل تماشا و حتی ارزش یک بار دیدن دوباره را دارد و می‌توان آن را پیشنهاد کرد. به نظرم جکی چان تقریباً فیلم بدی تولید نکرده؛ او کارهایی انجام می‌دهد که تقریباً هیچ‌کس از پسشان برنمی‌آید، و شیوه‌ای که آن‌ها را اجرا می‌کند باعث می‌شود حتی اگر کسی دیگری هم تلاش کند، تفاوتش مشخص باشد. بخشی از جذابیت او به رفتار متواضعانه‌اش برمی‌گردد و این فیلم هم این ویژگی را پررنگ‌تر کرده؛ او در نقش مردی ظاهر می‌شود که نمی‌داند چه کار می‌کند و باید روی یک تگزودو برای توانایی‌هایش و روی جنیفر لاو هی‌ویت برای تقریباً همه چیز دیگر حساب کند. جنیفر لاو هی‌ویت هم در این فیلم خوب ظاهر شده است؛ صحنه‌های اکشن دارد، بامزه است، پیام‌های مثبتی درباره زنان منتقل می‌کند و باهوش نشان داده می‌شود. شاید اگر نقش او به جای دانشمندی اجتماعی‌ناآرام، مأمور میدانی باتجربه‌ای بود، فیلم از نظر اکشن قوی‌تر می‌شد، اما احتمالاً آن جذابیت خاص را از دست می‌داد. ساختار فیلمنامه قابل قبول است، اما کاش کمی ضربه‌ی بیشتری داشت. طرح شرور اصلی جالب و مبتکرانه است، اما احساس می‌کنم می‌شد خیلی بیشتر با آن کار کرد. این فیلم در دوره‌ای اکران شد که بازیگرانی مثل جکی چان، جت لی یا چاو یون-فات به خاطر موفقیت‌هایی مانند فرنچایز «راش آور» در هالیوود هر فرصتی را قبول می‌کردند. «تگزودو» یک اکشن-کمدی متوسط است که هرچند چند لحظه‌ی خوب دارد، ولی به طور کلی کار نمی‌کند و حتی با نمایش مهارت‌های رزمی چان هم تا حدی فراموش‌شدنی است. امتیاز: 2.5/5.