فیلم The Sons of Katie Elder 1965

چهار شگفت‌انگیز! جان، تام، مت و باد، این‌ها پسران الدر هستند که در مراسم خاکسپاری مادر تازه‌درگذشته‌شان گرد هم می‌آیند و متوجه می‌شوند که ممکن است پدرشان بر اثر یک بازی ورق به قتل رسیده باشد. این پسران باید رقابت‌های خواهر و برادری را کنار بگذارند و بفهمند در شهر دوران کودکی‌شان، کلیر واتر در تگزاس، چه بر سرشان آمده است. این فیلم، «پسران کتی الدر»، در...

چهار شگفت‌انگیز! جان، تام، مت و باد، این‌ها پسران الدر هستند که در مراسم خاکسپاری مادر تازه‌درگذشته‌شان گرد هم می‌آیند و متوجه می‌شوند که ممکن است پدرشان بر اثر یک بازی ورق به قتل رسیده باشد. این پسران باید رقابت‌های خواهر و برادری را کنار بگذارند و بفهمند در شهر دوران کودکی‌شان، کلیر واتر در تگزاس، چه بر سرشان آمده است. این فیلم، «پسران کتی الدر»، در زمان انتشارش با انتقادات سختی روبرو شد و مشکلاتی پشت صحنه داشت، اما در این روزگار به خوبی پا بر جا مانده است. همه ویژگی‌های لازم برای تبدیل شدن به یک وسترن ارزشمند در این فیلم وجود دارد: بازیگران برجسته با جذابیت مردانه، موسیقی فوق‌العاده المر برنشتاین، استفاده عالی از لوکیشن کاسا بلانکا و داستانی با محوریت انتقام. اما چرا فروش این فیلم به طرفداران سرسخت وسترن‌ها دشوار است؟ خوب، این فیلم در سال 1965 منتشر شده و به نوعی حال و هوای مدرن‌تری دارد که با مضمون وحشی‌گری غرب همخوانی ندارد. انتخاب بازیگران برادران به خوبی عمل می‌کند، اما مایکل اندرسون جونیور (باد) و ارل هالیمن (مت) به نظر می‌رسد تحت تأثیر حضور جان وین (جان) و دین مارتین (تام) قرار دارند، به طوری که به عنوان یک گروه چهار نفره هرگز به یک واحد بازیگری محکم تبدیل نمی‌شوند. طول فیلم نیز ممکن است برای برخی مشکل‌ساز باشد. دوره‌های طولانی بی‌عملی برای من شخصاً مؤثر است زیرا شخصیت‌ها (واحد خانوادگی) عمق لازم را به دست می‌آورند، اما برای کسانی که منتظر تیراندازی‌های مکرر هستند، این فیلم چندان مناسب نیست. با این حال، هر چه عمل در فیلم وجود دارد، قطعاً ارزش صبر بیننده را دارد. از نوسان جذاب جان وین با یک تکه چوب هیکوری تا یک تیراندازی فوق‌العاده در کنار رودخانه، وسترن هنری هاتاوی از لحاظ صحنه‌های به یادماندنی کمبودی ندارد. به شخصه، صرفاً دیدن جان وین که با یک تپانچه در هر دست شلیک می‌کند، شادی بزرگی است و صحنه دلپذیر دین مارتین که چشم شیشه‌ای‌اش را قرعه‌کشی می‌کند، را فراموش نکنید! به طور کلی، این فیلم بدون نقص نیست، اما به عنوان یک وسترن دهه 60، «پسران کتی الدر» اثری بسیار لذت‌بخش است که می‌توان در یک بعدازظهر یکشنبه در کنار آتش از آن لذت برد. 7 از 10 وقتی «جان» (جان وین) برای مراسم خاکسپاری مادرش به خانه برمی‌گردد و با سه برادرش دوباره دیدار می‌کند، اوضاع به هم می‌ریزد. مشخص می‌شود که مزرعه‌شان اکنون متعلق به «هستینگز» (جیمز گرگوری) است و با اینکه پدرشان از پشت تیر خورده، شروع به تحقیق می‌کنند. حالا «جان» مردی مهم با یک اسلحه است و با ورود «کرلی» (جرج کندی) به شهر به عنوان نیرویی برای «هستینگز» تنش‌ها افزایش می‌یابد. این موضوع کمی پیش‌بینی‌پذیر است، اما به یک پایان انفجاری می‌رسد و شیمی جالبی بین وین و برادران کوچکترش «تام» (دین مارتین) و «باد» (مایکل اندرسون جونیور) وجود دارد که قصد دارد بر روی قبر مادرش یک فرشته مرمری بگذارد - یا یک اسب. آنچه که به دنبال دارد یک وسترن سرگرم‌کننده با تیراندازی‌های زیاد، یک بدمن تهدیدآمیز و دنیس هاپر نسبتاً ضعیف است. این فیلم یک ماجراجویی اکشن به خوبی نوشته‌شده و با سرعت مناسب است که برخی از جنبه‌های کمتر ستودنی روحیه پیشگامانه را به نمایش می‌گذارد - با تعداد زیادی خرده‌چوب.