فیلم The Territory 2022

آنچه در این مستند برایم قابل‌توجه بود، ارائهٔ دو دیدگاه نسبت به بن‌بست پیش‌روی قبیلهٔ بومی اورو-ئو-واو-واو و کشاورزان حاشیه‌نشینی است که به قطع درختان در جنگل‌های دورافتادهٔ آمازون برزیل می‌پردازند. بومیان در قلمرویی که ظاهراً «محافظت‌شده» است زندگی می‌کنند و همواره مراقب هجوم افرادی‌اند که با آتش‌زدن و پاک‌کردن زمین برای دامپروری، به سرزمین‌شان تجاوز می‌کنند. گرچه رفتار این متجاوزان غیرقانونی است، هواداران دولت...

آنچه در این مستند برایم قابل‌توجه بود، ارائهٔ دو دیدگاه نسبت به بن‌بست پیش‌روی قبیلهٔ بومی اورو-ئو-واو-واو و کشاورزان حاشیه‌نشینی است که به قطع درختان در جنگل‌های دورافتادهٔ آمازون برزیل می‌پردازند. بومیان در قلمرویی که ظاهراً «محافظت‌شده» است زندگی می‌کنند و همواره مراقب هجوم افرادی‌اند که با آتش‌زدن و پاک‌کردن زمین برای دامپروری، به سرزمین‌شان تجاوز می‌کنند. گرچه رفتار این متجاوزان غیرقانونی است، هواداران دولت بولسونارو در برازیلیا چندان در اجرا و حفظ وضعیت منطقهٔ حفاظت‌شده تلاشی نمی‌کنند و بنابراین حفاظت از زمین به خودِ بومیان واگذار شده، با مخاطرات جانی و بدنی فراوان. از سوی دیگر، موقعیت کشاورزان هم به تصویر کشیده می‌شود: مردمی کم‌امید که از بومیان آزرده‌خاطرند و معتقدند آن‌ها زمین بسیار زیادی در اختیار دارند، و در عین حال از کار سخت برای تأمین معیشت خانواده‌هایشان ابایی ندارند. احتمالاً بسیاری از ما دیدگاهِ طرف نخست را برمی‌گزینیم، اما وجهی از حقانیت در نگاه کشاورزان هم وجود دارد و الکس پریتز به هر دو طرف فرصت کافی می‌دهد تا دیدگاه‌شان را مطرح و ما خودمان قضاوت کنیم. فیلم تناقضاتی هم دارد؛ در حالی که بومیان با پافشاری بر سنت‌هایشان زندگی می‌کنند، از فناوری هم استفاده می‌کنند—دوچرخه، ساعت دیجیتال و اغلب پیراهن‌های ورزشی—و این مستند تصویری واپس‌مانده از آن‌ها نشان نمی‌دهد. کشاورزان هم، که بعضی تلاش می‌کنند تعاونی تشکیل دهند، همگی صرفاً زمین‌خواران بیرحم نیستند. فیلم از توازن برخوردار است، موضوعاتی برای تأمل ارائه می‌دهد و نگاهی به سیاست‌های درون‌گروهی می‌اندازد که در نهایت به نفع هیچ‌کس در این موقعیت حساسِ زیست‌محیطی تمام نمی‌شود. دیدن آن واقعاً ارزش دارد؛ من آن را در سینما دیدم، اما دیدن آن از طریق تلویزیون نیز به همان اندازه برانگیزنده و جالب خواهد بود.