فیلم Scream 4 2011

«Scream 4» سنت‌های همیشگی مجموعه را می‌شکند و قتل‌هایی خشن و سکانس‌هایی پرتعلیق ارائه می‌دهد که تماشاگر را تا پایان فیلم پای صندلی نگه می‌دارد. داستان نسبتاً ضعیف است و نیازمند چشم‌پوشی از بسیاری از نقیصه‌هاست، مشابه اغلب دنباله‌های سری. وارد کردن اعضای جدیدی از خانوادهٔ سیدنی پرسکات کمی نامأنوس به‌نظر می‌رسید، چون در فیلم‌های قبلی از وجود خاله‌ای حرفی زده نشده بود. اما فارغ از...

«Scream 4» سنت‌های همیشگی مجموعه را می‌شکند و قتل‌هایی خشن و سکانس‌هایی پرتعلیق ارائه می‌دهد که تماشاگر را تا پایان فیلم پای صندلی نگه می‌دارد. داستان نسبتاً ضعیف است و نیازمند چشم‌پوشی از بسیاری از نقیصه‌هاست، مشابه اغلب دنباله‌های سری. وارد کردن اعضای جدیدی از خانوادهٔ سیدنی پرسکات کمی نامأنوس به‌نظر می‌رسید، چون در فیلم‌های قبلی از وجود خاله‌ای حرفی زده نشده بود. اما فارغ از این‌ها، فیلم آنچه من در طول این مجموعه انتظار داشتم را فراهم می‌کند: خون، جانداری‌های دلخراش و خشونت. بیشتر فیلم‌های اسلشر از نظر داستانی ضعیف‌اند، اما هدف اصلی تماشاگر همچنان شوک و وحشتی ناقابل سانسور است. در «Scream 4» مقدار خون و خشونت تا حد زیادی افزایش یافته؛ صحنه‌های جرم با خون پوشیده شده‌اند، روده‌ها از بدن قربانیان بیرون می‌ریزند و زخم‌ها با هر ضربان قلب خون پس می‌دهند. نه تنها قتل‌ها دلخراش‌اند، بلکه قاتلِ نقاب‌دار (گوست‌فیس) نیز خشونتی مؤثر دارد؛ تماس‌های تلفنی او سرشار از خشم است و برخی دیالوگ‌ها واقعاً آزاردهنده‌اند. در مجموع تماشای فیلم لذت‌بخش بود. علاوه بر این، بازتاب‌های درون‌متنی (meta-commentary) برای من بهتر از نسخه‌های قبلی کار کرد؛ شاید این به خاطر تفاوت زمان باشد، چون وقتی سه‌گانهٔ اول منتشر شد من کودک بودم و احتمال دارد بسیاری از ارجاعات از نظرم پنهان مانده باشد. مانند فیلم‌های قبلی، شخصیت‌های جدید برایم جذابیت چندانی نداشتند؛ آن‌ها جز اینکه خوراک تیغ قاتل باشند کار قابل‌توجهی انجام نمی‌دهند. با این حال هیدن پنتی‌یر در میان بازیگران برجسته بود و من از بازی او لذت بردم. اما اما رابرتز چندان قانع‌کننده نبود و در نقشی که سعی داشت اجرا کند موفق جلوه نکرد. نیو کمپبل و کورتنی کاکس بار دیگر جاه‌طلب و توانا ظاهر شده‌اند؛ دیدن مبارزهٔ آن‌ها با گوست‌فیس در حین فرار از مرگ هرگز کهنه نمی‌شود. من پیش‌تر نسبت به دیوید آرکت سخت‌گیر بودم، اما در «Scream 4» عملکرد خوبی داشت و واقعاً به فیلم کمک کرد. وس کرِیون در کارگردانی این فیلم عملکرد درخشانی داشت. در حالی که «Scream 3» سطحی و کم‌انگیزه به‌نظر می‌رسید، «Scream 4» شبیه پروژه‌ای پرشور و شخصی برای او بود و با ایده‌های تازه توانست مجموعه را تازه نگه دارد. این بهترین اجرای کارگردانی او از زمان فیلم اول به‌شمار می‌آید. در کل، از «Scream 4» واقعاً لذت بردم و فکر می‌کنم این نخستین دنباله‌ای است که واقعاً می‌تواند با فیلم اصلی رقابت کند. با یک داستان کمی منسجم‌تر، این فیلم می‌توانست به‌راحتی بهترین اثر مجموعه باشد. امتیاز: ۷۰٪ نظر نهایی: خوب