فیلم Good Boys 2019

وقتی وارد سالن شدم، انتظار خاصی از فیلم نداشتم، فقط دو چیز را می‌خواستم: حداقل کمی بخندم و از محتوای شوکه‌کننده‌اش متحیر شوم. اما چیزی که شخصاً انتظار نداشتم این بود که با بامزه‌ترین فیلمی که امسال دیدم روبه‌رو شوم؛ بی‌وقفه بلند می‌خندیدم و شخصیت‌ها را واقعاً دوست داشتم. این فیلم قطعاً برای همه مناسب نیست — از جمله کودکان یا کسانی که از شوخی‌های...

وقتی وارد سالن شدم، انتظار خاصی از فیلم نداشتم، فقط دو چیز را می‌خواستم: حداقل کمی بخندم و از محتوای شوکه‌کننده‌اش متحیر شوم. اما چیزی که شخصاً انتظار نداشتم این بود که با بامزه‌ترین فیلمی که امسال دیدم روبه‌رو شوم؛ بی‌وقفه بلند می‌خندیدم و شخصیت‌ها را واقعاً دوست داشتم. این فیلم قطعاً برای همه مناسب نیست — از جمله کودکان یا کسانی که از شوخی‌های جنسی ناراحت می‌شوند — اما اگر تحملش را دارید، دیدن این کمدی بلاک‌باستر را به‌ شدت توصیه می‌کنم. بیشتر کمدی‌هایی که دوست دارم، عنصری از وزن احساسی دارند و «پسران خوب» هم استثناء نیست. فیلم گفت‌وگوهای تلخ و شیرینی درباره از دست دادن دوستی‌ها و بزرگ‌شدن دارد که برای خیلی‌ها تأثیرگذار خواهد بود. این جنبه‌ها فیلم را به سطح بالاتری می‌برد و چیزی بود که واقعاً دوست داشتم. همه چیز قدیمی دوباره نو شده است. سه دانش‌آموز ساده‌لوح ششم دبستان در پی رسیدن به اولین مهمانی بوسه‌شان هستند، اما در این مسیر منحرف می‌شوند. شنیده‌اید؟ چون همان طرح «سوپربد» است، فقط با بچه‌های جوان‌تر. ازٔ تهیهٔ مواد مخدر تا فروش یک عروسک جنسی، این بچه‌ها وارد موقعیت‌های مضحک زیادی می‌شوند که تنها گه‌گاهی خنده‌دار است. مشکل اصلی من تکرار مکررات است. چرا؟ «سوپربد» فیلمی بسیار برتر است، احتمالاً به خاطر تجربه و آگاهی شخصیت‌ها. این بچه‌ها تقریباً چیزی از دنیا بلد نیستند و این بی‌خبری بارها و بارها به حداکثر کشیده می‌شود. تا پایان فیلم آماده بودم دست بالا بگیرم و بگویم «باشه، فهمیدم.» شخصیت‌ها هم واقعاً رشد قابل‌توجهی ندارند؛ در پایان همچنان به همان اندازه ساده‌لوح‌اند که در آغاز بودند. در نتیجه، ما نه تنها با بازنویسی «سوپربد» روبه‌رو هستیم، بلکه با نسخه‌ای نسبتاً راکد از آن مواجه‌ایم. گاهی بامزه است، اما در مجموع چیزی به ما اضافه نمی‌کند و زندگی‌مان غنی‌تر نمی‌شود. تفریحی دوست‌داشتنی است، همین؛ اگر انتخاب‌های دیگری دارید، احتمالاً بهتر است سراغ آن‌ها بروید. خیلی هم خوب نیست و تا حد زیادی تقلیدی است، اما من انگار قربانی شوخی‌های مربوط به مصرف مواد هستم؛ به هر دلیلی اغلب آن را واقعاً خنده‌دار می‌یابم. احتمالاً بیش‌تر دربارهٔ خودم می‌گوید تا دربارهٔ «پسران خوب»، اما به هر حال قابل قبول است. امتیاز نهایی: ★★½ — چیزهای زیادی داشت که به من خوش آمد، اما در مجموع به‌خوبی کار نکرد. راستش را بخواهم بگویم، انتظاراتم پایین بود و از تبلیغات تلویزیونی فکر می‌کردم فیلم خشن‌تر و بی‌احساس‌تر باشد. خبر خوب این است که اشتباه می‌کردم. انتظاراتم نقض شد — نه به آن شکلی که فیلمی ژانری را به‌کل زیر و رو کند، بلکه به طرز خوشایندی ببیشتر از چیزی بود که فکر می‌کردم. اما نگذارید این موضوع شما را از لذت بردن بازدارد؛ اگر فیلم واقعاً عمیق بود، فقط به‌خاطر تبلیغات گمراه‌کننده یک ستاره می‌دادم. فیلم به اندازه کافی رک، کلاس پایین و زشت است تا همان‌طور که وعده داده شده سرگرم‌کننده باشد. هم‌زمان داستانی لطیف‌تر و معصومانه‌تر در کنار شوخی‌های چرک و خنده‌دار وجود دارد؛ داستانی که با توجه به چیزی که می‌بینید، واقعاً اندکی تأثیرگذار است. کسانی که تدوین را انجام دادند کارشان را درست انجام دادند؛ دیدن صحنه‌های حذف‌شده نشان می‌دهد که «پسران خوب» می‌توانست خراب شود اگر مدت زیادی با شوخی‌هایی که آن‌قدرها خنده‌دار نبودند ادامه پیدا می‌کرد.