فیلم You Only Live Once 1937

ادی و جو دو نفر خوش‌قیافه بودند... «You Only Live Once» را فریتز لانگ کارگردانی کرده و فیلم‌نامه‌اش را سی. گراهام بیکر و جین تاون نوشته‌اند. در این فیلم سیلویا سیدنی، هنری فوندا، بارتون مک‌لین، ژان دیکسون و ویلیام گارگان بازی می‌کنند. موسیقی اثر از آلفرد نیومن و فیلم‌برداری از لئون شامروی است. او انگار از روزی که به دنیا آمده، پیوسته درِ آن اتاق اعدام را...

ادی و جو دو نفر خوش‌قیافه بودند... «You Only Live Once» را فریتز لانگ کارگردانی کرده و فیلم‌نامه‌اش را سی. گراهام بیکر و جین تاون نوشته‌اند. در این فیلم سیلویا سیدنی، هنری فوندا، بارتون مک‌لین، ژان دیکسون و ویلیام گارگان بازی می‌کنند. موسیقی اثر از آلفرد نیومن و فیلم‌برداری از لئون شامروی است. او انگار از روزی که به دنیا آمده، پیوسته درِ آن اتاق اعدام را می‌کوبد. یکی از نخستین ساخته‌های آمریکایی فریتز لانگ، یک پروتو-نوآر تمام‌عیار است؛ نمونه‌ای برجسته (البته به‌طور تیره‌وتار) در زیرژانرِ داستان عاشقان فراری. قصه از اسطورهٔ بانی و کلاید الهام می‌گیرد و فوندا در نقشِ ادی تیلور بازی می‌کند؛ مردی که سه‌بار به زندان افتاده است. پس از اعمال نفوذ و داده شدن وعده‌ها، ادی آزاد می‌شود و به آغوش معشوقه‌اش جو گراهام (سیدنی) بازمی‌گردد. ادی تصمیم می‌گیرد زندگی‌اش را عوض کند و با جو آرام بگیرد، اما جامعه آمادهٔ بخشیدن و فراموش کردن نیست و بدتر آنکه هم‌دستان قدیمی‌اش نقشه‌ای کشیده‌اند که خبر خوشی برای ادی نیست. عنصر رومئو و ژولیت وارد می‌شود: دو عاشق که آن‌چنان یکدیگر را دوست دارند که برای بودنِ کنار هم و خوشبخت‌کردن دیگری از هیچ کاری فروگذار نمی‌کنند. لانگ حال و هوای اکسپرسیونیستی خود را به این تراژدی-نوآر می‌آورد؛ مه‌های شناور، بخارات و سایه‌های تارعنکبوتی بر صحنه‌های کلیدی می‌افتند. زاویه‌های مایل، بازتاب‌ها با بار روان‌شناختی و نیز تم حمایت از حیوانات و موتیف پیوستهٔ قورباغه، هاله‌ای فراواقعی و کابوس‌وار را که اغلب در آثار لانگ موج می‌زد تقویت می‌کنند. لانگ صحنه‌های اکشن را با مهارت هدایت می‌کند؛ سرقتی با نارنجک دودزا و فرار از زندان به‌ویژه شما را تا لبهٔ صندلی میخکوب می‌کند. لانگ از بازیگران اصلی‌اش اجراهای درخشانی می‌گیرد. سیدنی شاید از نظر فیلمنامه بیش از حد در نقش معشوقهٔ مطیع قرار گرفته، اما در صحنه‌هایش با فوندا کیفیتی می‌آورد که قابل تحسین است. فوندا در نقشی دوگانه عالی ظاهر می‌شود؛ به‌خوبی بین یک عاشق مهربان و مردی تلخ‌کام جابه‌جا می‌شود و نقطهٔ اتکای پیروزمندی است برای رشته‌های مختلفی که لانگ در این فیلم تنیده است. برخی ممکن است بگویند فیلم از نظر اخلاقی بیش از حد خاکستری است، اما برای دوستداران فیلم‌نوآر این نکته ضعف محسوب نمی‌شود—خصوصاً زمانی که لانگ تصاویر فوق‌العاده‌اش را با احساس بیگانگی، جبرگرایی و بدبینی تلفیق می‌کند. از نظر تاریخی برای علاقه‌مندان فیلم‌نوآر و طرفداران لانگ اهمیت دارد؛ «You Only Live Once» جواهری مبهم است. امتیاز: 9/10