فیلم Tightrope 1984

پدیدۀ دوقلونما فیلم Tightrope به کارگردانی ریچارد تاگل و کلینت ایستوود است؛ فیلمنامه را تاگل نوشته و در آن کلینت ایستوود، ژنوویو بوجول، دن هدایا، آلیسون ایستوود و رود مسترسون بازی می‌کنند. موسیقی اثر از لِنی نیاهاوس و فیلمبرداری از بروس سروتس است. در نیواورلئان کارآگاهی به نام وس بلاک درگیر تعقیب قاتل سریالی و تجاوزگری می‌شود که هم‌زمان با تعقیب او، خصلت‌های منحرف و تاریک خودش...

پدیدۀ دوقلونما فیلم Tightrope به کارگردانی ریچارد تاگل و کلینت ایستوود است؛ فیلمنامه را تاگل نوشته و در آن کلینت ایستوود، ژنوویو بوجول، دن هدایا، آلیسون ایستوود و رود مسترسون بازی می‌کنند. موسیقی اثر از لِنی نیاهاوس و فیلمبرداری از بروس سروتس است. در نیواورلئان کارآگاهی به نام وس بلاک درگیر تعقیب قاتل سریالی و تجاوزگری می‌شود که هم‌زمان با تعقیب او، خصلت‌های منحرف و تاریک خودش را هم بیرون می‌ریزد. وس مردی آسیب‌دیده است: پدری مطلقه با دو دختر که عاشق‌شان است اما به‌خاطر کارش رابطه‌‌اش با آنها تا حدی فاصله‌دار و منقطع است. او از مهرورزی صمیمی می‌ترسد و به‌جای ارتباط‌های لطیف، در دنیای پَست جنسی به سراغ روسپی‌هایی می‌رود که در کوچه‌پس‌کوچه‌های منطقهٔ فرانسوی اورلئانز پرسه می‌زنند. وقتی قاتل سریالی زنان شب‌گردی را که وس برای خوش‌گذرانی سراغ‌شان می‌رود هدف قرار می‌دهد، احساس گناه سنگینی بر دوش او می‌نشیند. وس در حالی که تلاش می‌کند قاتل را دستگیر کند، باید دیدگاهش را نسبت به زنان، دخترانش و همچنین بریل تی‌بودو (ژنوویو بوجول)، مشاور قربانیان تجاوز که زمانی رقیب او بود و اکنون ممکن است تبدیل به معشوقه‌اش شود، بازتنظیم کند—اگر بتواند زندگی‌اش را دوباره به تعادل برگرداند. تاگل، ایستوود و سروتس حال‌وهوای فیلم نوآر را به خوبی وارد اثر کرده‌اند. فیلمبرداری سروتس در رنگ‌بندی قوی و سایه‌روشن‌های تاریک، سوییٔه‌های کثیف و پَستِ نیواورلئان را به‌خوبی مجسم می‌کند. صحنه‌های نوآری کلاسیک—یک انبار در دوران ماردی گرا هراسان‌کننده، تعقیب‌وگریز در یک قبرستان، حضور دلقک‌ها و بادکنک‌ها که اگرچه با شادی کودکانه مرتبط‌اند اما در فضای نوآر لبه‌ای تهدیدآمیز دارند—به فیلم عمق می‌بخشند. باراندازهای کثیف و مکان‌های مستهجن که وس به آنها سر می‌زند مکانی پیش‌درآمدِ گناه‌اند، و کارگردانی از لوکیشن راه‌آهن هم استفادهٔ مؤثر به‌عمل آورده است. هرچند فیلم کاستی‌هایی هم دارد: نقش دن هدایا تا حد زیادی کمتر از ظرفیتش است و رابطهٔ وس و بریل خیلی زود قابل حدس است. در این گونه آثار پایان اغلب شگفتی‌آور نیست، اما مسیرِ تاریک و جذاب فیلم باعث می‌شود Tightrope یک تریلر خیلی خوب باشد. امتیاز: 8/10 درامی ملانکولیک با محوریت کارآگاه ایستوود در نیواورلئان یک کارآگاه مطلقه در نیواورلئان (کلینت ایستوود) بین نگهداری دو دخترش، تعقیب یک تجاوزگر/قاتل سریالی، پرورش یک رابطهٔ عاشقانه (ژنوویو بوجول) و دست‌وپنجه نرم کردن با وجوه تاریک شخصیت خودش تعادل برقرار می‌کند؛ وجوهی که او را به‌شدت نگران می‌کنند چون می‌بیند فاصلهٔ میان او و قاتل ناچیز است. “Tightrope” (۱۹۸۴) فیلمی کارآگاهیِ دیگر با بازی ایستوود است، اما به اندازهٔ مجموعهٔ Dirty Harry یا فیلم The Gauntlet (۱۹۷۷) سرگرم‌کننده و کشنده نیست. لحن اثر تیره‌تر، دراماتیک‌تر و کمابیش افسرده است و کمی هم پَست و زمخت به‌نظر می‌رسد. اگرچه ممکن است برخی را به یاد Dirty Harry (۱۹۷۱) بیندازد، اما فضای آرام‌تر آن بیشتر به Blood Work (۲۰۰۲) نزدیک است. عنوان فیلم به وضعیتِ کسی اشاره دارد که بین سوی خوب و سوی بد خود مثل فردی روی سیمِ‌باریک راه می‌رود. مدت فیلم ۱ ساعت و ۵۴ دقیقه است و کاملاً در نیواورلئان فیلم‌برداری شده است. نمره: C+/B- چرا این فیلم خیلی سرگرم‌کننده نیست؟ Tightrope باید همهٔ عناصر لازم را داشته باشد تا بیننده را روی لبهٔ صندلی نگه دارد، اما برای من چندان جذاب نبود. ظاهراً کلینت ایستوود در زمان فیلم‌برداری به‌طور غیررسمی کارگردانی را از ریچارد تاگل برعهده گرفته است؛ اجرای او قابل‌قبول است و ارتباطش با بچه‌های شخصیتش هم دلپذیر است. با این حال، داستان برای من تأثیر چندانی نگذاشت. با اینکه از نظر ظاهری تاریک است اما چندان دلهره‌آور نیست و نسبتاً قابل‌پیش‌بینی است—خِبیث داستان... خب، همین الآن هم که یک ساعت از تماشای فیلم گذشته، آن را فراموش کرده‌ام. نه فیلمی افتضاح، اما نه چندان خوب.