بیوگرافی
ایو آردن (با نام تولد یونیس مری کودنز؛ ۳۰ آوریل ۱۹۰۸ – ۱۲ نوامبر ۱۹۹۰) بازیگر آمریکایی سینما، رادیو، صحنه و تلویزیون بود. او در میلی ولی، درست شمال سانفرانسیسکو به دنیا آمد و از سنین پایین به دنیای نمایش علاقهمند بود. در شانزدهسالگی، پس از ترک مدرسه برای پیوستن...
ایو آردن (با نام تولد یونیس مری کودنز؛ ۳۰ آوریل ۱۹۰۸ – ۱۲ نوامبر ۱۹۹۰) بازیگر آمریکایی سینما، رادیو، صحنه و تلویزیون بود. او در میلی ولی، درست شمال سانفرانسیسکو به دنیا آمد و از سنین پایین به دنیای نمایش علاقهمند بود. در شانزدهسالگی، پس از ترک مدرسه برای پیوستن به یک کمپانی تئاتر، نخستین حضور صحنهای خود را تجربه کرد. پس از بازی در نقشهای کوچک در دو فیلم تحت نام واقعیاش، یونیس کودنز، دریافت که صحنه نیز همان نقشهای خرد را به او میدهد. تا اواسط دههٔ ۳۰، یکی از این نقشهای کوچک بهعنوان یک قطعهٔ کمدی در نمایش صحنهای «زیگفیلد فولیز» توجهها را جلب کرد. تا آن زمان، او نام خود را به ایو آردن تغییر داده بود. در ۱۹۳۷، با نقش کوچکی در Oh, Doctor (1937) کمی مورد توجه قرار گرفت که به انتخاب او در نقش کوچکی در فیلم Stage Door (1937) انجامید. تا پایان فیلم، نقش او گسترش یافت و تبدیل به دوست تند و بذلهگوی نقش اصلی شد. او عملاً همین نوع شخصیت را در بیشتر دوران حرفهایش بازی میکرد. هرچند بذلهگویی پختهاش هرگز او را به نقش اول نمیرساند، اما در دوازده سال بعدی بهعنوان بازیگری پرکار در دهها فیلم حضور داشت. در At the Circus (1939)، او در نقش آکروباتیکِ پیرلس پولین در مقابل گروچو مارکس بازی کرد و در کمدی The Doughgirls (1944) نقش تکتیرانداز روس را ایفا نمود. برای نقش ایدا در Mildred Pierce (1945) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. شهرت او به پاسخهای سریع و بذلهگوییاش موجب شد در دههٔ ۴۰ در رادیو کار کند. در ۱۹۴۸، شبکهٔ CBS Radio برنامهٔ «Our Miss Brooks» را آغاز کرد که این برنامه برای شخصیت او کاملاً مناسب بود. با رکود گرفتن کار سینماییاش، CBS این برنامهٔ محبوب رادیویی را در ۱۹۵۲ به تلویزیون آورد. سریال تلویزیونی Our Miss Brooks (1952) تا ۱۹۵۶ پخش شد و به ساخت فیلم Our Miss Brooks (1956) انجامید. وقتی برنامه پایان یافت، او سریال تلویزیونی دیگری به نام The Eve Arden Show (1957) را امتحان کرد، اما آن سریال بهزودی لغو شد. در دههٔ ۶۰، ایو خانواده تشکیل داد و چند نقش مهمان بازی کرد تا اینکه با سریال بازگشتی تلویزیونی The Mothers-In-Law (1967) به عرصه بازگشت. این برنامه که با کی بولارد همبازی بود، دو فصل ادامه یافت. پس از آن، او چند پایلوت فروختهنشده، چند فیلم تلویزیونی و چند نقش مهمان دیگر انجام داد. او در ظهورهای گاهبهگاه از جمله نقش مدیر مدرسه مکگی در Grease (1978) و زندانبان جون در Pandemonium (1982) بازگشت، نشان داد که هنوز هم بذلهگویی و حضور صحنهای لازم را برای بازآفرینی خاطرات دوستداشتنیِ خانم کانی بروکس در اختیار دارد.
نمایش بیشتر
