بیوگرافی
ساموئل مایکل فولر (۱۲ اوت ۱۹۱۲ – ۳۰ اکتبر ۱۹۹۷) فیلمنامهنویس، رماننویس و کارگردان آمریکایی بود که بهخاطر فیلمهای ژانری کمبودجه با موضوعات جنجالبرانگیز شناخته میشد.
او با نام ساموئل مایکل فولر در ووستر، ماساچوست به دنیا آمد، پسر بنجامین رابینوویتچ، مهاجری یهودی از روسیه، و ربکا بام، مهاجری یهودی از...
ساموئل مایکل فولر (۱۲ اوت ۱۹۱۲ – ۳۰ اکتبر ۱۹۹۷) فیلمنامهنویس، رماننویس و کارگردان آمریکایی بود که بهخاطر فیلمهای ژانری کمبودجه با موضوعات جنجالبرانگیز شناخته میشد.
او با نام ساموئل مایکل فولر در ووستر، ماساچوست به دنیا آمد، پسر بنجامین رابینوویتچ، مهاجری یهودی از روسیه، و ربکا بام، مهاجری یهودی از لهستان. پس از مهاجرت به آمریکا، نام خانوادگی خانواده از رابینوویتچ به «فولر» تغییر یافت که احتمالاً الهامگرفته از پزشکی بود که با کشتی میفلاور به آمریکا آمده بود. در ۱۲ سالگی کار در روزنامه را بهعنوان پادو تحریریه آغاز کرد. در ۱۷ سالگی بهعنوان گزارشگر جنایی در نیویورک مشغول شد و برای روزنامه نیویورک ایونینگ گرافیک کار میکرد. او خبر مرگ ژان ایگلز را منتشر کرد. از اواسط دهه ۱۹۳۰ به نوشتن رمانهای عامهپسند و فیلمنامه پرداخت. فولر همچنین بهعنوان نویسندهٔ گمنام فیلمنامه کار میکرد اما هرگز به مصاحبهکنندگان نمیگفت کدام فیلمنامهها را او بهصورت گمنام نوشته بود و توضیح میداد «برای همین است که یک نویسندهٔ گمنام وجود دارد».
در طول جنگ جهانی دوم، فولر به پیادهنظام ارتش ایالات متحده پیوست. او به گردان ۱۶ پیادهنظام، لشکر یکم پیادهنظام، اختصاص یافت و در نبردهای سنگینی شرکت کرد. او در فرودها در آفریقا، سیسیل و نورماندی شرکت داشت و همچنین در بلژیک و چکسلواکی در عملیات حضور یافت. در سال ۱۹۴۵ او در آزادسازی اردوگاه کار اجباری آلمانی در فالکناو حاضر بود و فیلم ۱۶ میلیمتری ضبط کرد که بعدها در مستند «فالکناو: ناممکن» استفاده شد. برای خدماتش، نشان ستارهٔ برنز، ستارهٔ نقرهای و قلب بنفش دریافت کرد. فولر تجربیات دوران جنگ را در آثارش بهویژه در فیلم The Big Red One (۱۹۸۰)، که لقبی برای لشکر یکم پیادهنظام است، بهکار برد.
پس از اینکه فیلم جنجالبرانگیز او «وایت داگ» توسط پارامونت پیکچرز کنار گذاشته شد، فولر به فرانسه نقلمکان کرد و دیگر هیچ فیلم آمریکایی را کارگردانی نکرد. فولر در نهایت به آمریکا بازگشت. او بر اثر علل طبیعی در خانهاش در کالیفرنیا درگذشت. در نوامبر ۱۹۹۷، انجمن کارگردانان یک مراسم یادبود سهساعته به افتخار او برگزار کرد که توسط کرتیس هنسون، دوست دیرینه و همنویسندهٔ او در «وایت داگ»، میزبانی شد. او از همسرش کریستا و دخترش سامانتا بازماند.
نمایش بیشتر
