فیلم Spartacus 1960

اسپارتاکوس، غلام تروآیی است که حاضر به تسلیم شدن به بازیچه‌های رومی‌ها نشد و پس از فرار از چنگ آنان، رهبری شورش غلامان را به عهده گرفت که جمهوری روم را در حدود ۷۳ سال قبل از میلاد به وحشت انداخت. این فیلم بر اساس آن دوره تاریخی ساخته شده است. اسپارتاکوس با مشکلاتی آغاز شد؛ کارگردان اصلی، آنتونی مان، به دلیل اختلاف با بازیگر اصلی،...

اسپارتاکوس، غلام تروآیی است که حاضر به تسلیم شدن به بازیچه‌های رومی‌ها نشد و پس از فرار از چنگ آنان، رهبری شورش غلامان را به عهده گرفت که جمهوری روم را در حدود ۷۳ سال قبل از میلاد به وحشت انداخت. این فیلم بر اساس آن دوره تاریخی ساخته شده است. اسپارتاکوس با مشکلاتی آغاز شد؛ کارگردان اصلی، آنتونی مان، به دلیل اختلاف با بازیگر اصلی، کرک داگلاس (اسپارتاکوس)، از کار برکنار شد. با این حال، برخی از کارهای مان در فیلم نهایی باقی مانده است. در ادامه، استنلی کوبریک به عنوان کارگردان جدید وارد پروژه شد و به همراه داگلاس، یکی از بزرگ‌ترین حماسه‌های شمشیر و سندال را خلق کردند که هنوز هم برای تماشاگران جدید این ژانر توصیه می‌شود. این فیلم که توسط دالتون ترامبو از رمان هاوارد فاست اقتباس شده، تجربه‌ای پرشور را به نمایش می‌گذارد و قدرت وحدت در برابر نیروهای استبدادی را به تصویر می‌کشد. همچنین شامل چندین خط داستانی هوشمندانه و جذاب است که به نویسندگی عالی ترامبو، که روزگاری در هالیوود سیاه‌لیست شده بود، اعتبار می‌بخشد. سیاست در داستان نقش پررنگی دارد، در حالی که داستان دارای قلبی عاشقانه است که در میان خونریزی‌ها و قدرت‌طلبی‌ها می‌تپد. پیوندهای برادری در ارتش غلامان به خوبی شکل می‌گیرد و محور داستان عاشقانه بین اسپارتاکوس و وارینیا به طور کامل توسعه یافته است. فیلم به خوبی آماده می‌کند تا در نیمه دوم تأکید خود را تغییر دهد. این فیلم شامل صحنه‌های فوق‌العاده‌ای است، از جمله مدرسه آموزش گلادیاتورها که در آن اسپارتاکوس و دیگر غلامان متوجه می‌شوند که در درون خود شرافت دارند. فرار از آنجا بسیار تأثیرگذار است، اما حتی آن نیز در مقایسه با صحنه نبرد اصلی که کوبریک به طرز ماهرانه‌ای ساخته، در سایه قرار می‌گیرد. خواهیم دید که لژیون‌های رومی با دقت نظامی در حال شکل‌گیری هستند و این صحنه به یادماندنی است. سپس با آغاز نبرد، تنها می‌توان گفت که نفس‌گیر است و قطعاً یکی از اوج‌های این ژانر محسوب می‌شود. بازیگران به طرز فوق‌العاده‌ای انتخاب شده‌اند؛ داگلاس در نقش اسپارتاکوس فوق‌العاده است و به خوبی احساسات را به تصویر می‌کشد. لورنس الیویه در نقش مارکوس کراسوس، بدمن اصلی، به خوبی از پس این شخصیت برآمده است. پیتر اوستینوف (برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل) در نقش باطیatus در اوج خود است و ژان سیمونز به طور ماهرانه‌ای در نقش وارینیا در کنار داگلاس عمل می‌کند. اسپارتاکوس همچنین جوایز آکادمی را برای بهترین فیلمبرداری رنگی، بهترین طراحی هنری و بهترین طراحی لباس به دست آورد. این فیلم به طور کلی به خوبی ساخته شده و از لحاظ تماتیکی بسیار قوی است. هرچند که داستان واقعی با برخی اضافات هالیوودی همراه است، اما فیلم از لحاظ احساسی بسیار تاثیرگذار و الهام‌بخش است. به طور کلی، اسپارتاکوس یک حماسه تاریخی و درام است که با تمام نقص‌هایش، هنوز هم به عنوان یک اثر کلاسیک مطرح است.