فیلم Crater 2023

در ابتدا این فیلم مرا به یاد آن داستان‌هایی انداخت که انگار انید بلیتُن نوشته و بنیاد فیلم‌های کودک ساخته باشد: بازیگرانش کودک‌اند و اساساً برای کودکان ساخته شده است. پس از مرگ پدرش در معادن ماه، «کالب» (ایزایا راسل-بیلی) قرار است به کلونی نهایی «اُمگا» منتقل شود و در رفاه به فرزندخواندگی سپرده شود. او علاقه‌ای ندارد و هنگام گفت‌وگو با سه دوستش تصمیم...

در ابتدا این فیلم مرا به یاد آن داستان‌هایی انداخت که انگار انید بلیتُن نوشته و بنیاد فیلم‌های کودک ساخته باشد: بازیگرانش کودک‌اند و اساساً برای کودکان ساخته شده است. پس از مرگ پدرش در معادن ماه، «کالب» (ایزایا راسل-بیلی) قرار است به کلونی نهایی «اُمگا» منتقل شود و در رفاه به فرزندخواندگی سپرده شود. او علاقه‌ای ندارد و هنگام گفت‌وگو با سه دوستش تصمیم می‌گیرند یک روور بدزدند و بیرون پایگاه تفریحی بزنند. برای باز کردن درها نیاز به کد است و این‌جاست که «ادیسون» (مکننا گریس) وارد می‌شود — و راه می‌افتند. در بخش‌هایی فیلم واقعاً سرگرم‌کننده است: بچه‌ها با لباس فضانوردی و مخازن اکسیژن به‌عنوان پیشران بازی می‌کنند و شیطنت‌هایی پیش می‌آید. اما متأسفانه نویسندگان نتوانسته‌اند در برابر ملودرام مقاومت کنند و این‌گونه ملودرام به‌سرعت غالب شده همه‌چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. فیلم نتوانسته تصمیم بگیرد ماجراجویی است یا درام و متأسفانه بین این دو گرفتار شده. بازیگران نسبتاً خوب‌اند و فکر می‌کنم اگر به آن‌ها اجازه داده شده بود یک فیلم اکشنِ ماجراجویانه بسازند—جایی که بچه‌ها در ماه گردش می‌کنند و در پیِ شوخی‌ها و اتفاقات کوچک‌اند—اثر بسیار بهتری می‌شد. در وضعیت فعلی، بازگویی‌های پدر و پسر با تمرکز نرم همه‌چیز را کند کرده، ریتم را پایین آورده و کمی مرا خسته کرد. دیدنش ممکن است، اما فراموش‌شدنی است. «Crater» جواب می‌دهد؛ از دیدنش لذت بردم. فیلم چندان خارق‌العاده نیست، اما آنچه کایل پاتریک آلوارز و تیم‌اش ساخته‌اند کارِ خود را به‌خوبی انجام می‌دهد. قصه‌ای نسبتاً قابل‌قبول با بازی‌های مناسب، موسیقی محکم و جلوه‌های فنی کافی کنار هم قرار گرفته است. طبیعتاً مشکلاتی هست؛ مهم‌ترینِ آن‌ها مشاجرات بین شخصیت‌هاست که کمی ساختگی و بیش‌ازحد دراماتیک به‌نظر می‌رسد. با این حال، کلیتِ اثر جمع‌وجور است و پایان‌بندی‌اش نسبتاً دلپذیر است. افسوس که فیلم به‌سرعت از سرویس پخش حذف شد، در حالی که ظاهراً تقصیری متوجه خود فیلم نبود—شایستهٔ دیده‌شدن بیشتر بود.